Eerste wedstrijd van beide ploegen waar wij gans de match voorstaan en op het laatste moesten vechten om de overwinning binnen te halen. Goede wedstrijd in defence maar in offence nog veel werk.

Eerste helft gelijkopgaande match met 31-31 ruststand.
Zonhoven begon 2de helft met een 0-10.
Kajoba vocht terug en 4 minuten voor het einde was het 48-53.
Door vele fouten aan onze kant en gelukte vrijworpen van Zonhoven een iets te overdreven eindstand 52-69.
Zonhoven wint wel verdiend.

Algemene conclusie: We zullen onze afwerking nog met enkele tientallen procenten moeten verhogen willen we onze ambities voor dit seizoen waarmaken, en van bij de start met volle aandacht aan elke wedstrijd beginnen.

2 zaken die niet zijn gebeurd tegen Zonhoven C. Zowel in het eerste als in het tweede kwart kenden we een mindere periode waardoor we telkens het deksel op de neus kregen. 11-1 achterstand na enkele minuten in het eerste kwart, en vervolgens kregen we nog eens een 10-0 te slikken in de loop van het tweede kwart, wat een tussenstand van 46-22 opleverde tegen de rust.

In de tweede helft zijn we wel bij de zaak en houden we gelijke tred met Zonhoven. De bal ging beter rond, met een (iets) efficiëntere afwerking tot gevolg. Zonhoven slaagde er echter in te blijven scoren, en dan vnl. via hun speler-coach en “Bob Marley Junior”, zodat het verschil bij de ruststand ook bij het einde van de wedstrijd nog op het scorebord stond.

Conditioneel is Kajoba duidelijk klaar voor de competitie, nog 1 week om onze aanval op niveau te krijgen voor een nieuwe confrontatie met Zonhoven(B). Derde keer Zonhoven, goede keer...?

Wat een afknapper van formaat onze openingswedstrijd van de competitie…Durven we het nog wel aan van een wedstrijdverslag hiervan op onze site te zetten?

 

Samenvatting: 3de keer Zonhoven betekende helaas geen goede keer. Het probleem van de voorbije weken, de afwerking, was ook nu weer aanwezig. Ook nu missen we onze start volledig, de eerste 6 minuten kregen we geen bal door de ring. Niet dat Zonhoven zo sterk was in de afwerking, maar ze slaagden er wel in onze zoneverdediging op regelmatige tijdstippen te ontmantelen.

 

Aan het einde van het 2de kwart gooiden we onze zone om naar man-to-man, en het moet gezegd, vanaf dan stokte de Zonhovense aanval. Jammer genoeg kwam de onze nooit op gang. In het 4de kwart gingen de kopjes tenslotte definitief naar beneden en kon Zonhoven de voorsprong nog uitbreiden tot een dertiger.

 

Het seizoen is nog lang, een gemiste openingswedstrijd is daarom ook geen ramp, maar toch, willen we in deze competitie een rol van betekenis spelen, dan moet die bal door het net

Als je een 12 - tal spelers van degelijke kwaliteit in een ploeg stopt, betekent dit dan dat je meteen ook een goede ploeg ter beschikking hebt? Jammer, maar helaas, afgaande op onze 2 eerste wedstrijden moeten we, alle inspanningen ten spijt, stellen dat de mayonnaise nog niet pakt.

Het is nog steeds krampachtig zoeken op het veld, en als dan ook – opnieuw – de afwerking achterwege blijft, hoeft het niet te verbazen dat de 1ste overwinning voor dit seizoen nog niet voor dit weekend was.
Onze start was rampzalig, 16 – 2 na een 6 à 7 minuten in het eerste kwart, waarbij we onze man – to – man defence snel overboord gooiden voor een zoneverdediging. In het 2de kwart wisten we de Hasseltse aanvallen lange tijd aan banden te leggen, onze achterstand ophalen was er echter niet bij. De bal wou langs onze kant evenmin door het net, waardoor het verschil op het bord bleef staan.
 

Met goede moed dan maar begonnen aan de 2de helft, maar ook nu slaagden we er niet in om naderbij te sluipen. Balverliezen, al dan niet geforceerde shots, lakse of bizarre scheidsrechterlijke beslissingen (nietwaar, Bart?), het overkwam ons keer op keer. Het 4de kwart was net als tegen Zonhoven een maat voor niets, en konden we met een dertiger op het scorebord naar de kleedkamer.

Inzet genoeg, daar ligt het immers niet aan. Dezelfde conclusie als tegen Zonhoven: willen we winnen, dan moet die bal gewoon door de korf.
En voor de rest, jongens, kop op. Rome is ook niet op 1 dag gebouwd.

Hey voorzitter, wat denk je van een herexamen voor die spaghetti – avond? You game? :D

YEEEHAAA !!!

De shots vielen eindelijk eens binnen, en via een bliksemstart stond Alken al snel 20 punten achter. Ondergetekende liet na het 1ste kwart de rest van de wedstrijd aan zich voorbijgaan wegens griep, maar dit terzijde. Ook in het 2de kwart bleven we stelselmatig scoren zodat de voorsprong geleidelijk aan richting 30’er en 40’er evolueerde. In de loop van de 2de helft draaide de motor op een lager toerental, maar het verschil bleef gehandhaafd.
 

Eerlijkheidshalve moet het gezegd dat Alken allesbehalve sterk voor de dag kwam. Tegen Zolder zal moeten bewezen

 

worden dat deze overwinning geen toevalstreffer was.
 

Een pluim voor Ilya, topschutter met 24 punten.

Oef.

 

15 op 35 vrijworpen en de laatste on the buzzer scoren.Oef

 

Na WEER een slechte start van ons kwamen we snel achter en na het 1ste kwart
stonden we al 13 punten in het krijt. 23-10
Zonder 5 spelers (Manu,Iliya,Niky,Kristof en Thomas) en dat is al een goe ploegske !!!! vochten we terug
en na een paar dolle minuten kregen we terug aansluiting 27-24 en 31-27 rust
2de helft bleef het gelijkopgaand tot een 7tal minuten van het einde waar we op een 9-0 getracteerd werden.
Maar Kajoba zou Kajoba niet zijn met het bekende gevolg op het einde.
Terugvechten ,gelijkkomen en Sil die een laatste vrijworp met nog nul sec op de klok binnengooide.
Een positief punt is wel dat er weer 5 euro in de pot zit van de vrijworpen.
 

En thanks aan topschutter Stefan die ons uit de nood hielp met spelen en het vullen van de sporthal

Niet te geloven....

Zoveel wedstrijden later, en nog steeds in hetzelfde bedje ziek. Weer een zwakke start, weer een mindere afwerking en nog altijd krampachtig zoeken naar elkaar op het veld.

Het seizoen brengt (nog?) niet wat we eigenlijk mogen verwachten van onze ploeg. Zelfs al waren er enkele afwezigen (Thomas, Illya, Bene,...) en wat hinderlijke blessures, als excuses mogen ze niet dienen. Potentieel genoeg onder de aanwezigen om dit op te vangen. Het komt er alleen niet uit.

Zoals gezegd, opnieuw missen we onze start. Een geluk bij een ongeluk dat Peer evenmin sterk uit de startblokken schoot. 4 – 10 (?) na het eerste kwart. Daarna nemen we het heft in handen, de achterstand werd weggewerkt, en bij de rust was de wedstrijd verre van gespeeld. Peer leidde op dat moment met 2 punten.

Pas naar het einde van het 3de kwart moeten we de rol opnieuw lossen. Noël naar de bank met foutenlast (dank U, scheidsrechters), en Peer begint inside te scoren. Aan de overkant blijft het fluitsignaal achterwege, shots vallen niet meer binnen en we stapelen de misverstanden op.

Het 4de kwart verandert er niets, offensief blijven we de mindere ploeg en Peer kon zijn voorsprong nog uitbouwen tot een stevige twintiger.

Weer een opdoffer van formaat, en zo is de wedstrijd tegen As al eerder een duel tussen 2 ploegen uit de onderste regionen dan een subtopper.

Om met een positieve noot te eindigen, dankzij ons goede (sic) vrijworppercentage, wordt de clubkas weer wat extra gespekt. Blijft ons huidige niveau voortduren, ligt er een super – deluxe barbecue in het vooruitzicht...

verslag 1 :

 

Ondanks de blessures die onze ploeg momenteel teisteren, mocht we de overwinning mee naar Bolderberg nemen. Ilya besliste het kersverse vaderschap even te laten voor wat het was om zijn ploegmakkers uit de nood te helpen. Ook Miguel probeerde zijn schouderblessure even te vergeten, al bleek dat moeilijker dan verwacht. Na een onzacht contact met een tegenspeler moest hij noodgedwongen het veld verlaten in de 2de helft. Volgende week zullen we hem jammer genoeg dus moeten missen, vermits hij verkiest zijn schouder een tijdje rust te gunnen.

 

Over de wedstrijd dan, opnieuw heel wat balverliezen langs onze kant, al vonden we elkaar al iets makkelijker en was het shotpercentage beter dan de vorige wedstrijden.
 

In het 1ste kwart stond er al gauw een kloof van 10 punten op het bord. As kwam moeilijk tot scoren tegen onze zone, Noël en Jo wisten quasi elke rebound (verdedigend èn aanvallend) te bemachtigen. Wissel van de wacht in het 2de kwart, Chris, Niki & Ilya mochten hun opwachting maken. Helaas slopen er ook heel wat slordigheden in ons spel. Verschillende balverliezen zorgden voor een aantal tegenaanvallen van As, dat terugkeerde tot een 7-tal punten. Tot Chris een begenadigde periode kende en met een aantal bommen (waaronder een buzzerbeater) de voorsprong terug boven de 10 punten bracht. Na de rust weinig verandering van het spelbeeld. Via een heftige full-court press probeerde As de wedstrijd in zijn voordeel te doen kantelen. Hierdoor forceerden ze regelmatig ook balverlies langs onze kant, maar de voorsprong bleef grotendeels op het bord. As schuwde duidelijk het contact niet, wat ons in het 4de kwart regelmatig vrijworpen opleverde. Ons percentage was misschien niet om over naar huis te schrijven, maar liet wel toe de voorsprong verder uit te bouwen tot een kleine twintiger.

 

Verdiende overwinning dus voor Kajoba. Volgende week ontvangen we Hades, een ploeg uit de opperste regionen van het klassement. Kortom, een plaats waar wij hoopten te staan. Tijd om eens te bewijzen dat we daar eigenlijk ook thuis horen...
 

verslag 2 :

 

Met Illya en Bene maar zonder Kristof, Thomas, Silvio en Bart gingen we een moeilijke
match tegemoet in As op zodagnamiddag !!!
Nu eens met een goede start kwamen we 10 punten voor en die bleven op het bord tot de rust (19-30)
De 2de helft werd het wat harder en brutaler en moest Miguel met een schouderblessure van het veld
Door pressing van As werd het heel wat rommelligger maar onze winst kwam niet in gevaar.

 

Volgende week komt leider Hades C en deze moet gewonnen worden willen we in de subtop blijven meedraaien.

De pijnlijkste nederlaag van het seizoen tot nu toe...

Flashback: Bij een 48-48 stand in de 1ste verlenging (!) wordt Kristof foutief afgestopt. Vermits beide teams op 4 ploegfouten staan, levert dit vrijworpen op. Helaas voor ons, valt geen van beide vrijworpen binnen. Jo gaat bij de 2de gemiste vrijworp in duel voor de rebound en krijgt nu zelf de fout tegen. Gevolg: Hades heeft nu 2 kansen om de wedstrijd binnen te halen vanop de vrijworplijn. Zij falen niet: de 2de valt binnen. Game over!

Teleurstelling alom, zeker omdat we zeker niet onder moesten doen voor Hades, dat toch een aantal plaatsen hoger staat in de rangschikking dan Kajoba. In een wedstrijd waarin geen van beide ploegen de korf wist te vinden, nam Hades de beste start. Hun vizier vanachter de 3-puntlijn stond duidelijk op scherp, want in het 1ste kwart kregen we al een aantal bommen te incasseren. Het hield ons echter niet tegen, want ook langs onze kant kegelden Sylvio en Manu een aantal 3-punters binnen.

En zo ging het de hele wedstrijd door. Hades dat een aantal punten afstand nam, en Kajoba dat bleef aanklampen en steeds weer op gelijke hoogte kwam.

In het 4de kwart hetzelfde verhaal. Op een 10-tal seconden van het einde staan we nog 3 punten in het krijt. Noël, tot dan toe weinig of niet in de wedstrijd, laat Hades zien wat Kajoba – time betekent. Vanuit de hoek en onder verdedigende druk van Hades schiet hij ijskoud de gelijkmakende 3-punter binnen. Verlengingen dus, maar ook hierin was het laatste woord voor Hades.

Nu een pauze van 2 weken, ruim de tijd dus om deze min of meer te vergeten, en ons op te peppen voor een nieuwe thuiswedstrijd, tegen Beverlo. Ook een niet te onderschatten ploeg. Hopelijk vallen onze shots dan wel...

Bittersweet victory...

 

En duidelijk een stap in de goede richting: onze shots mogen dan nog niet vallen, het krampachtig zoeken naar elkaar op het veld lijkt (eindelijk) voorbij. De snellere balcirculatie en de automatismen die de laatste 2 weken op training opvielen, kwamen ook tot uiting in de wedstrijd.
 

2de vaststelling: De invallers blijken ook stilaan hun ritme te vinden. In het 2de en 3de kwart hielpen ze mee de achterstand ongedaan te maken en de voorsprong uit te bouwen.

 

3de feit: Waar onze afwerking het nog regelmatig laat afweten, is onze verdediging meer dan ooit een wapen. Beverlo moest zich uit de naad werken om de open man te vinden.
 

Het 1ste kwart was een rampzalig kijkstuk. Open shots genoeg, snelle balcirculatie en veel beweging, maar de bal wou niet door het net. Onze verdediging was wel op niveau, zodat Beverlo evenmin tot scoren kwam. 6 – 6 was het eindresultaat van een miserabel kwart.

 

Beverlo nam dan eventjes het heft in handen en wist een kleine voorsprong uit te bouwen. Tot onze Italian Stallion het welletjes vond. Bene nam het roer in handen en tesamen met Niki, Thomas en Co kon de achterstand worden omgebouwd tot een voorsprong van een vijftal punten tegen de rust.
 

Een voorsprong die niet meer uit handen werd gegeven. Verschillende spelers hadden bepalende periodes waardoor de kloof kon worden uitgebouwd en gehandhaafd: Bene in het 2de, Manu bij de start van het 3de en Noël en Miguel in het 4de. Tussendoor bleef Ilya onder de korf wroeten om af en toe een puntje mee te pikken.

 

Niet dat Beverlo zich zomaar gewonnen gaf. Heselmans , de beer in hun midden, gaf Noël en Ilya meer dan genoeg problemen. In het laatste kwart werd hij echter vakkundig vastgezet, zodat Beverlo moest terugvallen op het shot van buitenuit. En laat dat nu net zijn waar het schoentje bij hen knelde....
 

Jammer dat er nu weer een pauze in onze kalender zit, net nu we het ritme lijken beet te hebben. In elk geval, Orly mag zich aan een warm onthaal verwachten binnen 14 dagen.

 

puntenverdeling : Noël 8, Thomas 2, Bene 6, Kristof 3, Illya 11, Manu 8, Miguel 12, Niki 4, Chris 3

Hoe hieraan beginnen?

 

WOEHAHAA!!!!! OP HUN KL**TEN!

 

Dit gezegd zijnde…over naar het wedstrijdverslag.

 

Juniors of geen juniors, de overwinning was voor ons en oververdiend. Onze aanval mag dan wel nog niet de volledige wedstrijd op toerental hebben gedraaid, de eerste helft dan zeker wel: 44 punten gescoord aan de rust, bijna driekwart van onze normale score over een hele wedstrijd. Alleen lieten we toe dat Orly er ook 45 binnenkapte, net iets te veel van het goede.

 

De refs hadden hun dagje niet. Daarmee is alles gezegd. We mogen dan nog blij zijn dat ze heel wat fouten van Orly hebben afgefloten, maar eigenlijk verdienen ze nog een onvoldoende.

 

In elk geval, Orly zag al snel Mark Schoemans met 5 fouten uit de wedstrijd verdwijnen (Thanks Ilya), en in de loop van de 2de helft verdwenen er nog een paar, waaronder hun grootste junior, zodat ze uiteindelijk op hun gebruikelijke spelers moesten terugvallen. Het moet gezegd, de jonge talenten van Orly brachten toch een meerwaarde, maar of hun gevestigde waarden zo blij waren met het feit dat ze een rij achteruit werden geschoven, is nog maar de vraag…

 

In de 2de helft konden we op inzet en karakter toch een kloofje bouwen. Als Bart dan met een ultieme driepunter on the buzzer hun laatste greintje hoop op een terugkeer de grond in boort, was de wedstrijd eigenlijk voorbij. Langzaam maar zeker groeide onze voorsprong tot boven de 10 punten.

 

Enige domper op de overwinning: de blessures van Sylvio en Bart, beiden zijn waarschijnlijk voor enkele weken out. Geen goed nieuws met de toppers die ons nog wachten…

 

puntenverdeling : Bart 4, Noel 11, Thomas 2, Silvio 2, Bene 8, Kristof 4, Illya 17, Manu 10, Miguel 8, Niki 2, Jo 4, Chris 6

Hèhèhè.... dit wordt gewoon het korste verslag tot nu toe.

Laten we zwijgen over de 1ste helft wegens te tam, te veel gemiste shots, te veel slordigheden, noem maar op. Berkenbos maakte er gretig gebruik van en domineerde de 1ste 2 kwarten. Ze stonden dan ook verdiend 12 punten voor aan de rust: 20-32.

Het echte Kajoba stond op in de tweede helft. Verstand op nul en vlammen als vanouds. We schakelden opeens in overdrive, en Berkenbos wist niet wat hen overkwam. 16 punten achterstand werden weggewerkt op amper 4 minuten (!).

Kristof (4) en Miguel (3) ontbonden hun duivels en een ontketend Kajoba liet het regenen van achter de 3-puntlijn. Berkenbos wist zich geen raad met onze zoneverdediging, en slaagden ze er toch in van een kleine voorsprong uit te bouwen, was die in een mum van tijd weer opgehaald.
 

Halverwege het 4de kwart kwamen we voor de eerste keer op voorsprong, en keerden de rollen om. Berkenbos moest nu achtervolgen, kon nog eventjes aanklampen, maar een zoveelste bom brak de veer definitief. Noël bezegelde de overwinning met een steal en score op een inworp van Berkenbos.

Deze overwinning en vooral de manier waarop, laat een heel goed gevoel na.
 

Volgende week ontvangen we Lummen, leider in onze reeks. Hoe zal ik het zeggen? Bring it on!!

 

puntenverdeling : Noel 5, Thomas 2, Kristof 14, Illya 15, Manu 8, Miguel 15, Jo 1

Kajoba is terug.
 

Met een verdiende overwinning tegen leider Lummen sluipen we geruisloos verder naar de top van de rangschikking en ligt de competitie weer helemaal open.

 

Coach Dave vroeg om een goede start en liefst een kloof van een tiental punten aan de rust in ons voordeel. Hij kreeg een beetje meer, het waren er vijftien.
 

Van bij de start grepen we de youngsters van Lummen naar de keel, en ze wisten er geen raad mee. Illya nam de eerste korven voor zijn rekening, Manu wist een aantal snelle tegenaanvallen af te ronden, en ondertussen hield onze 3-2 zone Lummen quasi scoreloos.

 

Zelfde spelbeeld in het 2de kwart: Lummen dat de korf maar niet wist te vinden onder de druk van onze verdediging en onze aanval die bleef draaien. Ruststand: 29-14
 

In het 3de kwart lieten we ons even uit ons lood slaan door de zonepress van Lummen dat nu wel tot scoren kwam en de kloof terugbracht tot 2 punten. Het moment voor onze West-vloamsen duvel om even uit zijn krammen te schieten. Met 3 opeenvolgende bommen bracht Kristof de voorsprong weer op een tiental punten.

 

Die kwam niet meer in gevaar. Onze verdediging hield probleemloos stand. Lummen met een tweede opeenvolgende nederlaag terug naar huis.
 

Volgende week naar Tongeren, jammer genoeg zonder Kristof. Met de inzet die er de laatste wedstrijden is, zouden we deze wedstrijd echter ook moeten kunnen winnen.

 

puntenverdeling : Noel 6, Bene 5, Kristof 11, Illya 16, Manu 14, Jo 5

Terug naar af…

 

Geen vijfde opeenvolgende overwinning, geen spaghetti.

 

Tongeren speelde ons van het kastje naar de muur. Onze 3-2 zone liet het afweten. Tongeren schoot ons gewoon aan flarden van achter de 3-punterlijn.

 

Ook man-to-man konden we hen het scoren niet beletten.

 

Als snel bedroeg hun voorsprong 15 tot 20 punten, die ook aan de rust behouden bleef. Na de rust hetzelfde spelbeeld, en Tongeren liep nog verder uit, zodat we uiteindelijk met 30 punten verschil op onze rekening naar huis konden.

 

Van het vuur, de grinta, de drang naar de overwinning van de voorbije weken was geen spoor meer, het leek meer op de situatie bij de start van het seizoen.

 

Geen shot dat binnen wou vallen, easy baskets onder de korf die werden gemist, scheidsrechters die er niet al te veel zin in hadden, het was niet ons avondje.

 

Om snel te vergeten…

...

2009 kon niet beter starten voor ons… Jaga werd na verlengingen verdiend naar huis gestuurd, en dus zo goed als zeker – al weet je het in deze competitie natuurlijk nooit – uit de titelrace gekegeld.

 

Het verschil: de mayonaise pakt ondertussen bij ons, in tegenstelling tot de competitie – opener lang, zeer lang geleden, in a galaxy far far away…. :D Een hoogscorende ploeg zullen we waarschijnlijk niet meer worden dit seizoen, maar onze D-fence maakt dit meer dan goed.

 

In tegenstelling tot onze 1ste wedstrijd tegen Jaga, vinden we nu wel relatief vlot de weg naar de korf. Onder impuls van een vlot scorende Manu namen we vanaf het begin het heft in handen en konden zelfs een 8-tal punten uitlopen. Vanaf het 2de kwart is Jaga opgewarmd en via hun guard (nr 7) komen ze terug langszij. We gaan rusten met 2 punten voorsprong, maar de wedstrijd kon dus nog alle kanten uit.

 

Jaga opent sterk in het 3de kwart, langs onze kant draait het nu iets minder. Toch slagen we er in de schade te beperken. Kantelmoment in de wedstrijd: bij een 62-61 stand (of was het eerder?) in ons voordeel, maakt Miguel een fout op een 3-puntpoging van een van hun betere shotters (nr 11, voor de TIB – adepten onder ons beter gekend als Moehaa). Coach Dave reageert, en krijgt een technische fout tegen. Gevolg: 5 vrijworpen en daaropvolgend balbezit voor Jaga. Moehaa neemt ze alle vijf,…slechts 1 valt er binnen, zodat de schade voor ons beperkt bleef tot een gelijke stand. Maakt hij ze alle 5 of 4 ervan, was de wedstrijd waarschijnlijk gespeeld. In de laatste minuut van het 4de kwart staan we nog 3 punten achter. Coach Dave verzocht om de bal inside te spelen, in de hoop op een score met fout. We kunnen hem beter inschrijven bij VT4 (?) voor “Het zesde zintuig”, want zo geschiedde: Illya scoort ondanks een fout van Jaga, en maakt de bonusvrijworp.

 

Verlengingen dus, en ondanks een zenuwachtige start (aardig wat balverliezen) houden we de drie punten thuis. Onze vrijworpen in money-time worden door Miguel, Manu, en Kristof koeltjes afgewerkt, en Jaga kreeg de kloof niet meer gedicht. Blijkbaar is ons Prosit – lied met de gekende afsluiter niet goed aangekomen, want ook het 5de kwart wonnen we met 16 – 0.

 

Slapstick – moment van de wedstrijd: Coach Dave die verre van wakker was gedurende een time – out in het 1ste (?) kwart: “Ik denk dat Jaga man-to-man gaat spelen….” Waarna enkele spelers droog opmerkten dat onze tegenstander al de hele tijd man op man aan het verdedigen was…
 

puntenverdeling : Bart 3, Noel 7, Thomas 4, Bene 2, Kristof 15, Illya 12, Manu 20, Miguel 9

Alken mag dan in de onderste regionen van het klassement verblijven, het was er niet aan te merken in het eerste kwart, en eigenlijk ook niet over de gehele wedstrijd. In tegenstelling tot de heenwedstrijd hebben ze wel degelijk vooruitgang geboekt, de bal ging vlot rond bij hen en ze werkten hun shots af.

 

Wij daarentegen kregen de bal maar niet onder controle. Op een bepaald ogenblik stond het zelfs 20 - 10 in het voordeel van de thuisploeg, en verdiend ook. In de loop van het tweede kwart kregen we meer grip op de wedstrijd, en gingen zelfs nog met 2 punten voorsprong de rust in. Het hadden er 5 geweest, ware het niet dat Alken er nog eentje van aan de middellijn on the buzzer binnen gooide….: 25 - 27.

 

Aan onze zijde kreeg iedereen speelminuten, quasi iedereen scoorde ook. Onze comeback aan de rust mag dan ook gerust toegeschreven worden aan onze collectieve prestatie.

 

Bij de start van het 3de kwart schiet Manu uit zijn krammen. 4 opeenvolgende korven zonder misser, waaronder 3 bommen, zorgen voor een 1ste kloof. Daarna namen Illya en Thomas het initiatief over. Noël nam de verdediging voor zijn rekening. Onze voorsprong groeide zo uit tot een 12-tal punten.

 

Wedstrijd gespeeld, denk je dan, maar dat was buiten Alken gerekend. Met agressieve D - fence, mogelijk gemaakt dankzij de alweer fantastisch fluitende of liever niet - fluitende mannen in het grijs, slagen ze er in onze voorsprong beetje bij beetje weg te werken. Korven van Thomas en Illya houden de kloof op een vijf-tal punten. Uiteindelijk leggen de scheidsrechters zelf (of wat had je gedacht?) de wedstrijd in een definitieve plooi: na een fout op Bene in de laatste minuut krijgt Alken een technische fout wegens protest. Gevolg: 4 vrijworpen en balbezit voor Kajoba.
Bene en Manu falen niet: 3 op 4 en boeken toe voor Alken.

 

Een wedstrijd die moest gewonnen worden, hetgeen gebeurde via een collectieve prestatie. Positief dus. Volgende week wacht Zolder. Niet te onderschatten.
 

punten : Noel 6, Thomas 10, Silvio 3, Bene 3, Dave 5, Illya 14, Manu 20, Miguel 8.

Als het klikt op het veld, dan is er weinig tegen dit Kajoba te doen. En vandaag klikte het…, zoveel is duidelijk.

 

Zoals gebruikelijk, namen we een slome start. Niet dat Zolder ook zo geweldig uit de startblokken schoot, maar ze wisten wel een kleine voorsprong uit te bouwen. Geleidelijk aan vonden we echter ons ritme en namen de bovenhand. 2 onoplettendheden in verdediging aan het einde van het 1ste kwart werden helaas cash betaald, via 2 opeenvolgende driepunters nam Zolder opnieuw de leiding over: 17-21.

 

Coach Kris vroeg meer intensiteit in verdediging, en werd op zijn wenken bediend: Zolder scoorde slechts 7 punten in het 2de kwart. Wij daarentegen….? Via collectief basketbal speelden we onze tegenstander zoek. Bart en Illya namen het voortouw en onze voorsprong groeide zo verder uit tot een 15-tal punten. Daar bleef het echter niet bij…

 

In het 3de kwart kon Zolder nog even de schijn ophouden, maar Miguel ontwaakte…Elke Zolderse score werd aan de andere kant ongedaan gemaakt met een bom, uiteindelijk 3 in totaal. Vanaf dan stond er helemaal geen maat meer op Kajoba. Zolder werd eenvoudigweg van het veld gelopen. Resultaat: een voorsprong van om en bij 30 punten.

 

Negatief gevolg in het 4de kwart: concentratieverlies. Onze tegenstander profiteerde er maximaal van. Via een 15 - 0 minderde het verschil tot 18 punten, meteen ook het eindresultaat.

 

Laten we vooral de positieve dingen onthouden en meenemen naar de volgende wedstrijd in Peer. De sleutelwedstrijd in onze race naar het beoogde spaghettifestijn (5 opeenvolgende overwinningen).

 

punten : Bart 15, Noel 2, Bene 4, Kristof 10, Illya 23, Manu 18, Miguel 9

“Horen, zien en zwijgen”, een adagium dat ook van toepassing is in het basketbal, en dan vooral dat laatste als je het over de scheidsrechters hebt. Door ons goed toegepast, door Peer blijkbaar niet gekend. Zelfs toen ze een voorsprong van 10 punten hadden opgebouwd, konden ze nog hun mond niet houden tegen de refs, en geleidelijk aan speelden ze zichzelf uit de wedstrijd. Enkele technische fouten, een vrijwillige of 2, en Kajoba die de vrijworpen in cadeauverpakking kreeg aangeboden, en (meestal) niet liet liggen.

 

Onze dieselmotor was maar warm gedraaid bij de start van de 2de helft. Het 1ste kwart verliep zoals gebruikelijk weer moeizaam. Veel open shots gemist, aardig wat balverliezen, en enkel Illya die wat tot scoren kwam. Ook Peer geraakte nog niet echt in het ritme, zodat de score beperkt bleef tot 14-12 na de 1ste 10 minuten.

 

Vanaf het 2de kwart nam Peer de bovenhand. Hun voorsprong bedroeg al snel een tiental punten, vooral dankzij de inspanningen van hun nr. 10, die tot grote onvrede van coach Chris, telkens een vrijgeleide kreeg naar de ring. Net zoals in het 1ste kwart, voerden we veel wissels door, iedereen kwam aan bod. Ondertussen waren we al overgeschakeld op man-to-man, een goede zet, want Peer kreeg het veel moeilijker om te scoren. Aan de overzijde bleef het voor ons ook wroeten, de achterstand aan de rust bedroeg nog steeds 9 punten.

 

Kajoba – time vanaf de 2de helft. Onze shots vielen binnen. Driepunters van Manu (2) & Kristof (2), Illya die het ritme beet had, en de voorsprong van Peer was na een vijftal minuten omgezet in ons voordeel. Onze tegenstander geraakte meer en meer gefrustreerd, en werkte dit uit op de scheidsrechters (en ook op ons). Gevolg: technische & vrijwillige fouten, die we dankbaar aannamen: de vrijworpen werden meer dan behoorlijk afgewerkt.

 

Bij de start van het 4de kwart schiet Miguel uit zijn krammen. 2 opeenvolgende bommen, tel daarbij nog een driepunter van Kristof en we zitten op rozen: 11 punten voorsprong. Time-out Peer. Onze tegenstander komt agressiever op het veld, slaagt er nu ook weer wat meer in om te scoren, en beetje bij beetje slinkt onze voorsprong, uiteindelijk zelfs tot een punt of 2. Het lijkt een nagelbijter te worden, maar we slagen er in om de rust te bewaren. Peer geraakt niet op gelijke hoogte, en verliest totaal het noorden: wederom technische fout, een stukje theater aan de tafel (zonder gevolgen! Eigenlijk niet te geloven). Kristof en Manu leggen uiteindelijk de eindstand vast van op de vrijworplijn.

 

Nog eentje te gaan, jongens, en we gaan eens gezellig tafelen met de ploeg. As niet onderschatten, en dan komt het wel in orde. Tot slot nog een mededeling van de coach: Sommigen onder ons zijn in de 2de helft minder of niet aan bod gekomen, volgende week is het aan jullie.
 

punten : Bart 1, Noel 8, Silvio 6, Kristof 15, Illya 15, Manu 18, Miguel 9, Jo 1

Al bij al is dit een schitterende reeks om in te mogen spelen. Tegen een ploeg uit de 1ste acht uit het klassement ben je nooit op voorhand gewonnen, wat ook inhoudt dat je je geen mindere dagen kan veroorloven. Daaronder zitten de ploegen die het je best moeilijk kunnen maken, maar waartegen je normaal de punten moet binnenhalen. Denk maar aan ploegen zoals Orly (met of zonder juniors) of zoals As, onze tegenstander van vanavond.

 

Enig nadeel: deze ploegen moeten hun gebrek aan basketkwaliteiten compenseren met fysieke kracht en 100% inzet. As, een jeugdige bende houthakkers, is er duidelijk zo eentje. Niet wat we gewend zijn, en misschien daarom ook dat we net tegen zulke ploegen minder goed spelen. De verdienste van As ook natuurlijk, dat er echt wel volledig voor ging.

 

Het 1ste kwart was zoals gebruikelijk: een lage score, de bal die er weer net niet in wou. 2 bommen van Manu zorgen voor een 1ste kloof(je). Het 2de kwart was zo mogelijk nog minder. As bleef aanklampen en dan vooral dankzij hun ontelbare aanvallende rebounds. Keer op keer vlogen ze met 3 spelers naar de bal, in veel gevallen met succes. Ons shot liet het ondertussen nog regelmatig afweten. Toch gaan we met een voorsprong de rust in. Enig voordeel: iedereen is aan bod gekomen.

 

De rust bracht niet echt beterschap, ook in het 3de kwart blijven we in hetzelfde bedje ziek. Een verschil van 8 punten blijft meestal wel op het bord. Uiteindelijk slagen we er in het 4de kwart in om ons niveau wat op te krikken. O.a. Illya geraakt wat meer in de wedstrijd. As begint de gevolgen te ondervinden van hun fysieke spel, en van op de vrijworplijn bouwen we onze voorsprong geleidelijk aan uit tot een kleine twintiger.

 

Geen wedstrijd om over naar huis te schrijven, ook niet wat de scheidsrechters betreft. Volgende week volgt Hades. De heenwedstrijd gaven we op een pijnlijke manier uit handen. Dit schreeuwt om een rechtzetting. Onze tegenstander is bij deze gewaarschuwd…

 

punten : Noël 7, Thomas 4, Silvio 2, Bene 4, Dave 4,Kristof  7,Illya 13, Manu 17,Miguel 6, Jo 4

 

Een zielige tweeling als scheidsrechters, een slome start in tegenstelling tot Hades, open shots die worden gemist, kortom, alle ingrediënten voor een zware nederlaag waren weer eens aanwezig. Tegen mindere ploegen uit de rangschikking kom je daar gemakkelijk(er) mee weg, tegen een agressief Hades zeker niet.

 

Na enkele minuten in het 1ste kwart bedroeg onze achterstand al meer dan 10 punten. Nadien kenden we meerdere periodes waarin we toch gelijke tred konden houden, maar onze achterstand ophalen was er niet bij. Meer nog, in het derde kwart bouwde Hades zijn voorsprong verder uit, en was de wedstrijd definitief gespeeld. Met alleen Kristof op een degelijk niveau, was een terugkeer onbegonnen werk.

 

Een verdiende veeg uit de pan. De komende 2 weken kunnen we wat herbronnen., en zien dat we er tegen Beverlo opnieuw staan. 

Jongens, jongens, met 8 man een wedstrijd aanvangen, om vervolgens er al vroeg eentje verliezen met een blessure, tegen het einde van het 3de kwart nog een met 5 fouten, en toch de overwinning mee naar huis nemen, al was het zeer nipt: 51 - 53. De overwinning was grotendeels te danken aan een collectief sterke 3-2 zone (goed gezien van onze coach), en in aanvallend opzicht aan een ontketende Kristof (23 punten, quasi de helft van onze totale productie).

 

Beide ploegen kenden een zwakke start, aan een ontstellend zwak shotpercentage. De stand na het 1ste kwart sprak voor zich, beide ploegen scoorden amper meer dan 10 punten. Ondertussen was Manu al onzacht met de vloer in aanraking gekomen. Gevolg: blessure aan de pols, die verder spelen onmogelijk maakte. Plan A van Beverlo was, dixit Danny Wendelen van Beverlo (grap natuurlijk), al gelukt: het nr. 12 van Kajoba uit de wedstrijd houden. Op de vraag of ze ook een plan B hadden, moest hij echter negatief antwoorden. Wijzelf hadden blijkbaar wel een plan B, een X-factor, in de persoon van Kristof. Was zijn 1ste helft nog relatief kalm, dan had hij zich duidelijk gespaard voor de 2de helft.

 

Het 2de kwart was trouwens evenmin om over naar huis te schrijven, het shotpercentage bleef langs beide kanten beneden alle peil. Heselmans kon zijn wedstrijd op Kajoba niet herhalen. Noël zat er meestal net genoeg tussen om hem het scoren te beletten. We hadden zelfs de rust in kunnen gaan met een vijftal punten voorsprong, ware het niet dat we door 2 lucky driepunters van Beverlo toch met een achterstand mochten gaan rusten.

 

De 2de helft ging de bal al wat meer door de korf, en begon er zich stilletjes aan een kat - en muisspel te ontwikkelen. Kajoba dat een paar punten uitliep, die vervolgens weer werden weggewerkt. Daarna nam Beverlo weer eens een kleine voorsprong, maar een definitieve kloof kwam er nooit. Bij Beverlo hadden ze ondertussen begrepen dat Kristof in zijn dagje was. De Beverse kapitein (Danny Wendelen) nam - hoe zullen we het formuleren? - de wel zeer strikte verdediging op onze topscoorder voor zijn rekening.

 

Onze verdediging stond er, zoveel was wel duidelijk. Aanvallend bleef het echter stroef lopen. Miguel en Noël kregen genoeg ruimte, maar afwerken lukte slechts sporadisch. Ondertussen moest bij de start van het 4de kwart ook Jo naar de kant (5 fouten), en toen waren ze nog met zes. Kristof wist ondertussen gelukkig wel raad met de strikte mandekking en nam de ploeg op sleeptouw.

 

De sfeer op het veld werd naar het einde toe voelbaar grimmiger, het verschil tussen beide ploegen beperkte zich nu steeds tot een tweetal punten. Illya vond ondertussen zijn fade - awayjumper terug, Kristof haalde uit met een onwaarschijnlijke drive langs de baseline en een - zo leek het toch - beslissende driepunter. Er ontstond een kloof van een 5-tal punten. Een driepunter van Wendelen bracht Beverlo nog dichterbij, maar te laat om nog meer af te kunnen dwingen.

 

Een verdiende en collectieve overwinning, jongens, al zullen ze het bij Beverlo wel weer anders gezien hebben. Ongetwijfeld zal ons inmiddels beruchte overwinningslied nog wat meer zout in de wonde hebben gestrooid, maar da’s dan maar voor hun rekening. Over 2 weken mogen we naar de vroegere thuisbasis van Dave, Miguel en Illya. Eens zien of Orly ook nu weer (uitermate sportief natuurlijk…NOT!) zal beslissen om beroep te doen op hun juniors in de hoop Kajoba te verslaan….

 

punten : Noel 12, Silvio 1, Kristof 23, Illya 12, Manu 2, Miguel 2, Jo 1

 

punten : Noel 4, Silvio 3, Dave 3, Kristof 24, Illya 19, Miguel 11, Jo 3, Chris 2.

Echt wel een ontgoocheling, deze wedstrijd, met een nog meer teleurstellend einde. Als je een technische krijgt, dan weet je dat je de scheidsrechter al danig op de zenuwen hebt gewerkt, en het tijd is om te zwijgen. Onnodig dat onze bank nog extra commentaar levert op de wanprestatie van de scheids (ik kan me nog net bedwingen om niet de lange ij te gebruiken en de “d” te vervangen door een “t”) in de laatste 2 kwarten. Gevolg nu: 2 technische fouten er bovenop, gefloten tegen de bank, wat maakt dat Noël als coach het veld mocht verlaten, en de club zich nog aan een boete mag verwachten.

 

En dat allemaal op een moment dat het kalf al lang verdronken was….

 

Het begon nochtans niet slecht. Na enkele ogenblikken in het 1ste kwart staan we 6-10 voor. Het zou meteen ook de laatste keer zijn dat we aan de leiding stonden. Berkenbos nam de bovenhand via enkele driepunters van Meykens en Rafke en de onvermijdelijk naftjunk onder de ring. Via een driepunter van Manu op steal van Miguel konden we nog aanklampen: 20-15 aan het einde van het 1ste kwart.

 

In de 2de periode was Berkenbos de enige ploeg die nog scoorde. Na een zestal minuten was er langs onze kant nog steeds maar één schamel puntje bijgekomen. 12 punten achterstand aan de rust. Dezelfde situatie dus als in de heenwedstrijd, toen we het tij nog wisten te keren via een dol derde kwart.

 

Heel even kunnen we de indruk wekken dat het ook nu zou lukken. Via bommen van Kristof, en Miguel, en enkele korven van Manu komen we terug tot 2 punten. De intensiteit in verdediging kan niet worden aangehouden en Berkenbos profiteert. Al snel bedroeg hun voorsprong terug 10 punten.

 

Het 4de kwart is een maat voor niets, mede dankzij een van onze vrienden in het grijs, die via de ene betwiste call na de andere de overwinning van Berkenbos bestendigt, met het hoogtepunt van zijn show in de laatste 3 minuten (zie boven). Berkenbos maakt er dankbaar gebruik van om ons met een twintiger naar huis te sturen.

 

De nederlaag alleen toeschrijven aan de scheidsrechter is echter de waarheid geweld aandoen. Onze intensiteit, vorm en conditie zijn niet meer wat ze geweest zijn. Behoudens geldig excuus, iedereen volgende donderdag tijdig aanwezig op training. Volgende week mogen we immers naar Lummen. Als we niet weer met de billen bloot naar huis willen, kunnen we maar best zorgen dat ons niets te verwijten valt.

 

punten :  Noel 4, Thomas 2, Silvio 1, Dave 2, Kristof 9, Illya 10, Manu 17, Miguel 7, Niki 2

Het heeft er heel even in gezeten, heel eventjes konden we Lummen verontrusten. Helaas bleef het daar ook bij.

 

In het 1ste kwart ging het nog gelijk op. Niet dat we schitterend basketbal speelden, maar we konden aanklampen. Het leek wel weer meer op de situatie aan het begin van het seizoen, zij het in minder erge mate. Wat krampachtig zoeken naar elkaar, misverstanden, shots die er in en weer uit rolden, het kwam allemaal weer naar de oppervlakte.

 

Het daaropvolgende kwart bleek duidelijk dat Lummen conditioneel sterker staat dan Kajoba. Ze spanden de vijzen serieus aan in verdediging, daarin bijgestaan door de scheidsrechters die heel wat discutabele fases in het voordeel van de thuisploeg floten. In het kort, we werden van het veld gelopen. Onze aanval stokte en al snel stond Lummen meer dan 20 punten voor.

 

Onbegonnen werk in de 2de helft, verwacht je dan, maar we bleken toch nog over wat reserves en vechtlust te beschikken. Het derde kwart spelen we Lummen eventjes zoek, onder impuls van Manu die eindelijk het ritme beet had. Ook de scheidsrechters floten nu - het mag gezegd worden - op hoog niveau. 2 driepunters van Sylvio en eentje van Kristof brengen de achterstand zelfs terug tot 9 punten. Lummen wist heel even niet meer van welk hout pijlen te maken.

 

En dan hervallen we voor een korte periode weer terug in het spel uit de eerste helft. Het leek of we zelf verbaasd waren over onze terugkeer. Gevolg: een X aantal balverliezen en misverstanden, waarvan Lummen maximaal profiteerde. 3 opeenvolgende 3-punters en de veer is, ook conditioneel, gebroken bij ons. In het laatste kwart bouwt Lummen geleidelijk aan zijn voorsprong verder uit tot een kleine dertiger.

 

Iedereen heeft gespeeld en gescoord. Al bij al was het ook een sportieve wedstrijd, met Lummen als verdiende winnaar.

Wat te onthouden? Onze vechtlust en geleverde spel in de 2de helft. Kunnen we dit opbrengen van bij de start van de wedstrijd tegen Tongeren, dan kunnen we misschien ons seizoenseinde toch nog wat glans geven.

 

punten : Noel 7, Silvio 6, Bene 6, Kristof 5, Illya 6, Manu 19, Miguel 3, Jo 3, Chris 3

Het seizoen is geëindigd zoals we het begonnen zijn, met een nederlaag. Tongeren was beter bij shot. Mochten we het aantal ballen tellen die dit seizoen leken binnen te vallen, maar er dan op een of andere manier weer uit rolden, dan konden we vermoedelijk wel 100 punten bijtellen bij ons scoretotaal. Nieuwe ringen gevraagd, voorzitter!! :D

 

Het verschil mag dan uiteindelijk wel een twintiger bedragen, in werkelijkheid was de wedstrijd veel closer dan de cijfers laten uitschijnen. Tongeren liep steeds uit, maar nooit definitief. In het 2de kwart klauwden we zelfs terug tot een vijftal punten.

 

Onze start van de 2de helft was helaas zeer zwak. We kregen een 7-0 aan ons broek, en het verschil lag weer boven de 10 punten. We zouden niet meer dichter komen. Op de cruciale momenten scoorde Tongeren tegen, meestal met een driepunter. Pas tegen het einde van de wedstrijd, wanneer de druk weg was, vielen onze driepunters ook binnen, zodat we het eindresultaat nog iets positiever kregen.

 

Qua resultaat is dit seizoen een tegenvaller te noemen, maar de sfeer en de onderlinge verstandhouding zat snor, wat de eindbalans positief maakt. Laten we het maar beschouwen als een voorbereiding op volgend seizoen. Ondertussen weten we elkaar veel beter te vinden op het veld, zodat de puzzel sneller in elkaar zal passen.

Behoudens tegenbericht van onze voorzitter, blijven we nog tot eind juni wekelijks ons wedstrijdje afwerken op donderdagavond. Fun gegarandeerd. Op 13 juni genieten we nog samen van een super-de-luxe barbecue bij Chris thuis. Met het aantal gemiste vrijworpen dit seizoen, is de drank al betaald. :D

 

Met dit laatste verslag is ook mijn rol als reporter uitgespeeld voor dit seizoen. ‘t Was best tof, mocht ik echter mensen op hun tenen hebben getrapt met de inhoud ervan, 10.000 keer sorry. :D Langs de andere kant, schrap die gedachte: de persvrijheid heeft ook zijn rechten. ;)

 

Greetz,

Manu

 

punter : Noel 3, Silvio 6, Bene 4, Dave 10, Kristof 5, Illya 10, Manu 16, Miguel 3, Jo 3