Dit was een echte seizoensopener à la kajoba.
Terwijl Mol zijn 4de match afhaspelde begonnen wij aan onze eerste.
En wat een begin ,8-12 na 4 minuten en toe vielen we 32 minuten stil.
In die 32 minuten scoorden we 20 punten en in de laatste 4 minuten weer 10.
Voilà ,dit waren effe wat cijfertjes,nu de rest.
In principe moeten we alleen maar het positieve onthouden en dat was de defence (59 p tegen)
In offence werd er teveel gedribbeld ,te snel geshot,en teveel makkelijke shots gemist.
Dit had ook te maken met de goede en zeer strikte defence van Mol.
Volgende week op Lommel zal het al een stuk beter moeten gaan.

punten : Jo Ph. 12 , Noel 3, Silvio 5 , Illya 12 , Brecht 2 , Jo V. 2 ,Dave 8, Bene -

Alles verloopt volgens plan….

Een paar vette nederlagen, spelers die de vorm nog niet te pakken hebben, een zwakke start van de wedstrijd, balverliezen…, niks ongewoons voor Kajoba en ook zonder erg tijdens de voorbereiding.

Wat wel duidelijk is, er is nog veel werk voor de boeg. Lommel C, vorig seizoen geklasseerd in de onderste regionen van de rangschikking, staat duidelijk een aantal stappen verder, zowel conditioneel als basketbaltechnisch. Dat bleek al snel bij de start, een 7-0 tegen, zelf eindigden we met niet veel punten meer na het eerste kwart. Het 2de kwart was onze diesel warmgedraaid, zeker in verdedigend opzicht. De intensiteit werd opgeschroefd, en Lommel scoorde slechts 5 punten over de gehele periode. Aanvallend vielen de shots net wat beter, maar nog steeds ruim onvoldoende. Inleggers werden nog altijd bij de vleet gemist. Op kousevoeten slopen we echter dichterbij, slechts een drietal punten achter aan de rust.

Bij de start van de 2de helft brachten opeenvolgende driepunters van Kristof en Silvio ons op voorsprong, en heel even leek het of de turbo effectief zou aanslaan en Lommel een vogel voor de kat was. Niets was echter minder waar. Na een 4-tal minuten vielen we volledig stil, Lommel trok zich op gang en liep opnieuw uit, ditmaal definitief.

Positief: verdedigend lijkt het wel snor te zitten. Kristof driepuntert ondertussen terug als vanouds, hetzelfde geldt voor Jo V., die elke keer opnieuw het luchtruim opzoekt op jacht naar rebounds. Ook Illya sprokkelt zijn punten weer bij elkaar. Als de andere tenoren nu ook nog snel hun vormpeil kunnen opkrikken, geraken we er wel.

Tot daar het officiële einde van de voorbereiding, volgende week begint het seizoen met meteen de clash der titanen in het vooruitzicht: Orly wordt onze eerste tegenstander.

“Bring the rain”, zei Illya voor aanvang van de wedstrijd tegen Orly. Een gekende uitspraak in films om de hulp van bommenwerpers in te roepen, en dan meestal om de tegenstander de genadestoot toe te dienen.

Dichter bij de waarheid kon hij niet zitten.

Kajoba liet het driepunters regenen, liefst 12 stuks kreeg Orly te verwerken in een wedstrijd met uitsluitend eenrichtingsverkeer. De genadestoot werd al toebedeeld in de eerste helft.

Orly leek in niets op de ploeg die ons vorig seizoen het leven zuur had gemaakt. Een heel pak youngsters, aangevuld met enkele meer ervaren spelers, bleek niet opgewassen tegen de blitzkrieg van Kajoba. Full court pressure van bij de start zorgde er voor dat Orly met moeite de bal over de middellijn kreeg. Geraakten ze er toch over, dan waren balverliezen en shots onder druk hun deel. Noël claimde elke rebound en liet zich ook aanvallend opmerken. De ruimte die hierdoor ontstond aan de driepunterlijn ging niet onopgemerkt voorbij. Met een vlotte passing vonden we steeds de vrije man. Dave, Kristof en Miguel leefden zich helemaal uit.

51 punten gescoord aan de rust, Orly amper een dikke twintig.

In de 2de helft ging het tempo onherroepelijk naar beneden. Orly profiteerde ervan om wat aan de voorsprong te knabbelen, maar zonder veel erg.

De jeugdige benen geraakten vermoeid, en naar het einde van de wedstrijd liepen we weer uit tot meer dan 30 punten. Bene mocht onder luid geroep van de Orly-aanhang de eindstand vastleggen van op de vrijworplijn.

Iedereen gespeeld, iedereen gescoord, iedereen (hopelijk) tevreden.

Volgende week wordt het een wedstrijd van een ander kaliber, tegen Bilzen, en meteen ook met een mindere bezetting. Slechts 7 man, en zonder onze herboren coach.

punten : Jo Ph. 4, Noel 9, Silvio 3, Bene 1, Dave 14, Kristof 12, Illya 16, Manu 8, Miguel 16, Jo V. 2, Brecht 4

60 – 61. Een perfecte coup. Een ware blitzkrieg in het 4de kwart. Ruim 13 punten achter bij aanvang, en ondanks een striemende man – to – man verdediging bleef dat nog lange tijd zo. Pas in de laatste 3 minuten van de wedstrijd kregen we ons doel in zicht: een kans op de overwinning. De eerste en enige bom van Kristof bracht ons op 3 punten van Bilzen. Een steal van diezelfde Kristof leidde een snelle tegenaanval in, open shot voor Manu: binnen. Bilzen wist opnieuw niet te scoren, hun press werd uit verband gespeeld, en opnieuw Manu bracht ons voor de eerste keer sinds de start van de wedstrijd terug op voorsprong. Onze tegenstander gaf echter niet op, hun nummer 8 beantwoordde de score. Bilzen terug 1 punt voor. Een schitterende inboundpass van Noël leverde Illya iets later een inlegger op. Wat volgde was een aanslag op de zenuwen. Noël en Manu maakten het nog wat spannender door respectievelijk 2 vrijworpen te missen en een balverlies, maar gelukkig zonder erg. De Bilzense nr. 7 miste onder zware verdedigende druk de korf van de overwinning.

Met 6 man tegen de 12 van Bilzen, zonder echte spelverdeler en zonder de reboundpower van Jo V., kondigde de wedstrijd zich allerminst gemakkelijk aan. Was de verplaatsing naar Bilzen vorig seizoen de meest sportieve in lange tijd, dan viel er dit keer niets meer van te merken. Het duwen, sleuren, trekken van onze tegenstander, gecombineerd met een full – court press met double – teaming, veroorzaakte heel wat balverliezen aan onze kant. Tel daarbij onze gebrekkige afwerking op het veld en aan de vrijworplijn, en het was al snel duidelijk dat onze verdediging het verschil zou moeten maken.

Wat ook gebeurde in de eerste helft. Onze zoneverdediging hield stand, slechts 2 punten achter aan de rust: 28-26. Bilzen besefte dat het tempo van de wedstrijd de hoogte in moest, wilden ze de wedstrijd winnen. Het effect was meteen merkbaar, want onze tegenstanders liepen op amper 3 minuten tijd meer dan 10 punten uit. Hun agressieve verdediging bleef voor frustratie zorgen. Dave verloor een fractie van een seconde zijn zelfbeheersing. Een steal van Bilzen en hij stopte de Bilzerse spelverdeler met de voet. De Bilzerse spelverdeler tegen de vlakte met de nodige comedia del’ arte. Genoeg voor de eerste uitsluiting uit Dave’s carrière.

En toen waren ze nog met 5, op meer dan 10 punten achterstand en met niets meer te verliezen. Man – to – man. Noël schakelde defensief een versnelling hoger, iedereen moest maar volgen. De kentering viel op een viertal minuten van het einde, en de rest is ondertussen geschiedenis.

punten : Noel 4, Dave 14, Kristof 4, Illya 22, Manu 15, Brecht 2

3 op 3. Daarmee parkeren we ons nog zeker een week bovenaan de rangschikking, en hebben we meteen ook een kleine marge voor de moeilijke(re) reeks die zich nu aandient: Volgende week komt Cosmo Genk op bezoek, daarna gaan we richting Hades en we eindigen het drieluik met Black Sheep.

Sint - Truiden was in elk geval geen maat voor ons. Ondanks hun verzameling bulldozers onder de korf, konden ze enkel het eerste kwart volgen. Vanaf het ogenblik dat onze motor aansloeg, keken we nooit meer om. Onze gebruikelijke mix aan driepunters, fast - breaks en korven op halve afstand was er al snel te veel aan voor Sint -Truiden dat fysiek duidelijk niet mee kon.

In de 2de helft stonden we al snel iets meer dan 20 punten voor zonder dat Sint - Truiden hier iets aan kon veranderen. In de laatste minuten van de wedstrijd konden ze nog wat milderen, maar ook niet meer dan dat.

Het is mee de verdienste van Sint - Truiden dat dit de sportiefste wedstrijd tot op heden was.

punten : Silvio  8, Bene 1, Dave 17, Kristof 16, Illya 10, Manu 7, Miguel 9, Brecht 3

Bombs away…!! B-52….Geen nickname die vandaag beter dan ooit bij Miguel paste! Op een kritiek moment dropte hij 3 opeenvolgende bommen in Cosmo’s mandje, en bracht ons terug op voorsprong. Een voorsprong die we bij de start van de 2de helft waren kwijtgespeeld aan een gemotiveerd Genk. Opnieuw de leiding nemen had een rustgevend effect in aanvallend opzicht. Met meer overleg en een snellere balcirculatie grepen we onze kans om opnieuw een 5-tal punten uit te lopen. Genk drong wel nog aan, maar onze verdediging hield stand. 4 op 4, en nog een week langer aan de top van de rangschikking, samen met Zonhoven.

Het was bij de start van de wedstrijd meteen duidelijk dat dit geen wedstrijd met een hoge score zou worden. Genk hanteerde een agressieve man – to man verdediging. Coach Chris had echter iets opgestoken van het eigen (!) verslag van Genk op het internetforum vorige week, met name hun moeilijkheden tegen een zoneverdediging. Laat dat nu net een specialiteit van het huis zijn. Genk kreeg aanvallend geen voet aan wal, liet zelfs van op de vrijworplijn diverse kansen liggen (Hadden ze de helft van hun vrijworpen afgewerkt, dan was dit een heel ander verslag geweest), en dat zou ook zo blijven, op het derde kwart na.

Tot onze bommenwerper overvloog…

punten : Noel 6, Silvio 6, Dave 5, Kristof 12, Illya 8, Manu 5, Miguel 9, Brecht 3

De ringen op Hades hebben hun naam eer aangedaan…offensieve armoede troef, bij beide ploegen. Neem daarbij dat we het dit keer duidelijk moesten opnemen tegen Hades én de scheidsrechters (we gaan geen namen noemen), dan mogen we van geluk spreken dat de 3 punten toch mee naar Bolderberg zijn gegaan.

Hades nam de beste start, wij kregen quasi geen korf gemaakt. Al snel stonden we een kleine 10 punten achter. De switch naar een 2-1-2 zone in verdediging leverde wel resultaat op. Onze ervaren tegenstanders kregen het veel moeilijker om te scoren, en beetje bij beetje slopen we toch dichterbij. De scheidsrechters deden hun uiterste best om dit te verhinderen. Elk contact, zelfs elke poging om de tegenstander het scoren te beletten, was al voldoende voor een fluitsignaal. Aan de andere kant bleef het stil. Het zal aan de goede verdediging van Hades hebben gelegen (sic).

De frustratie werd gelukkig omgezet in motivatie, en dan vooral in verdediging. Hades scoorde amper, en de enkele korven die we scoorden, leverden ons zelfs een voorsprong op aan de rust.

Hades liet echter niet begaan. Aanvallend bleven we onmondig. Nog net genoeg voor een gelijke stand aan het eind van het derde kwart.

Een thriller was dus in de maak. Het 4de kwart bleef gelijkopgaand, Hades bleef gelukkig de aangeboden vrijworpen missen (1 van hun spelers slaagde er in om 17 van zijn 18 vrijworpen onbenut te laten !!), wij scoorden sporadisch. Een bom van Miguel en een score van Manu zorgden voor het eerste grotere verschil op het scorebord in ons voordeel. Hades scoorde echter tegen.

Wat volgde was een cruciale fase: bij een achterstand van 4 punten en de 24 seconden bijna gepasseerd, scoorde Hades een driepunter. Voor 1 keer was de scheidsrechterlijke beslissing in ons voordeel: de korf werd afgekeurd wegens buiten de tijd. De tegenaanval bracht Manu open aan de driepunterlijn: de bal viel binnen. Het genadeschot voor Hades dat de kloof niet meer gedicht kreeg.

Zo mogen we ons volgend weekend opmaken voor een onvervalste topper tegen de andere ongeslagen ploeg in onze reeks: Black Sheep. Zonhoven haalde het net niet dit weekend, eens zien of wij beter kunnen…

punten : jo ph 7, noel 4, silvio 3, dave 3, kristof 3, illya 5, manu 13, miguel 5, jo v 2

Laat ons beginnen met een open deur in te trappen: Black Sheep verscheen niet op volle sterkte op het appel in Bolderberg. Uiteindelijk daagden 7 spelers op, waarvan er maar 6 zouden spelen. Was dat ons probleem? Van ons leven niet. Deze overwinning pakken ze ons niet meer af. Aan spelerskwaliteit heeft Black Sheep trouwens nooit gebrek, al moeten we eerlijk zijn: De afwezigheid van Bellings en Hoogmartens speelde zeker in onze kaarten.

Black Sheep wiegde onze zoneverdediging in slaap met hun ervaren speelstijl. We kregen het nooit belopen en de balcirculatie bij Black Sheep verliep foutloos. Zelden balverlies en steeds richting de open man. De ene driepunter na de andere van diverse spelers, met Jan Hayen in de hoofdrol. 24 punten in een helft, je moet het maar doen. Zelfs een box and one bracht geen soelaas.

En wij dan? We lieten niet begaan. Illya stond steeds op de goede plek onder de korf, en liet de inleggers niet liggen. Zodoende bleven we in de buurt van een efficiënt Black Sheep. Een zevental punten achter bij de rust.

Coach Chris besloot dat het welletjes was geweest en liet ons overschakelen naar een man-to-manverdediging. Manu kreeg de ondankbare taak om Jan Hayen uit de wedstrijd te houden, met resultaat (Hayen scoorde nog slechts 2 punten over de gehele 2de helft). Noël dichte elk gaatje in verdediging en Black Sheep scoorde nu heel moeizaam, alleen zat er bij ons ook een deksel op de ring. We kregen geen bal gescoord tijdens de eerste 6 minuten van het derde kwart. 14 punten achterstand was het resultaat. Tot Illya de ban brak….

Kristof was ondertussen warm gedraaid, en Black Sheep kreeg gelijk 3 driepunters om de oren, in wat uiteindelijk in een 15-0 tussenspurt zou eindigen. Ditmaal was het aan ons om uit te lopen, de voorsprong van 7 punten was ook ruimschoots verdiend. Kapitale blunder: we haalden de voet van het gaspedaal. Onze tegenstander was zelf ook overgegaan naar man-to-man, en enkele onoplettendheden in onze verdediging werden cash betaald. Black Sheep kwam op gelijke hoogte. Elke vrijworp was nu van cruciaal belang. Jo V mocht aan de vrijworplijn plaatsnemen na een fout op een shotpoging. Een carrière-vrijworpschutter van om en bij de 50 % aan de lijn in money-time, je zou voor minder bibbergeld betalen…Jo zette echter zonder aarzeling zijn vrijworpen ijskoud om. Bij de volgende aanval was het de beurt aan onze tegenstanders om koel te blijven van op de vrijworplijn, ook hun speler gaf geen kik en scoorde feilloos de vrijworpen. Alles kwam neer op de laatste seconden. Op 3 seconden van het einde werd Kristof foutief afgestopt: opnieuw vrijworpen, waarvan 1 werd afgewerkt. Time – Out Black Sheep en inworp aan onze kant van het veld. Inbounce richting Jan Hayen, … steal van Manu…game over voor de Zwarte Schapen.

Vorig seizoen zou een achterstand van 14 punten fataal zijn geweest, dit jaar putten we er alleen maar extra motivatie uit. Zolang we een dergelijke teamspirit aan de dag blijven leggen, zullen we nog veel ploegen het vuur aan de schenen leggen. Deze zes opeenvolgende overwinningen nemen ze ons in elk geval al niet meer af.

punten : jo ph 2, noel 10, silvio 2, kristof 18, illya 25, manu 10, jo vr 5

Op een zondagmiddag richting Lommel, nooit een cadeau, niet alleen omwille van het uur, maar ook omdat uit het verleden al gebleken is dat Kontrol Lommel een ploeg is die ons niet ligt. In de voorbereiding, in een ver verleden, kregen we nog een dikke nederlaag aangesmeerd. Het mag duidelijk zijn dat dit een ander Kajoba is: meer inzet, meer team, meer overwinningsdrang. Alleen kunnen we het niet altijd de volle 40 minuten opbrengen. Ook nu lieten we het een tiental minuten afweten, waarvan Lommel profiteerde om terug op gelijke hoogte te komen. Illya bleef secuur vanop de vrijworplijn in de laatste minuten van het 4de kwart, en bij een moedig Lommel brak (eindelijk) de veer.

Lommel nam de beste start, door een aantal balverliezen kwamen we zelfs niet aan shotten toe. Onze man – to – manverdediging was wel op niveau, en onder impuls van een gedreven Illya nam Kajoba het heft in handen. Vanaf dan liepen we meerdere keren uit, maar nooit definitief. Lommel bleef zich (soms letterlijk) in de wedstrijd knokken via een agressieve full court press, waar we aardig wat moeite mee kenden.

Hetzelfde spelbeeld na de rust (een 8-tal punten voorsprong voor Kajoba), weer liepen we uit en weer beginnen we in aanval mee te hollen met Lommel. Gevolg: een maximaal aantal balverliezen waaruit onze jeugdige tegenstanders op tegenaanval de voorsprong als sneeuw voor de zon lieten verdwijnen. Een driepunter on the buzzer herleidde hun achterstand tot 1 punt.

Alle hens aan dek dus. Een hernieuwde focus in verdediging en Illya die punten bleef sprokkelen (32 in totaal) brachten echter de definitieve kentering in ons voordeel. Silvio wist de press nu stelselmatig te ontlopen en werd daarbij regelmatig foutief afgestopt. Al snel stond Lommel met 4 ploegfouten, wat ons de nodige vrijworpen opleverde. Illya en Silvio faalden zelden, en onze verdediging deed de rest.

En zo blijven we ongeslagen aan de leiding, nu al 7 wedstrijden op rij. Deze week geen training wegens de feestdag, wel spaghetti – time!!

Onze focus houden en dan moet Alken binnen 14 dagen voor de bijl.

punten : jo ph 10, noel 8, silvio 11, kristof 6, illya 32, manu 2

We deden wat we moesten doen tegen de laatste in de stand, en dat is winnen. Niet meer, niet minder.

Een gebrekkige opwarming leverde ons een tamme start op. Onze gedachten waren duidelijk niet helemaal bij de wedstrijd, want in verdediging liep het meermaals fout.

Alken profiteerder er gretig van. Het eerste kwart, alsook het tweede was voor het overgrote deel gelijkopgaand. Meer nog, een drie à vier minuten voor de rust leidde Alken nog steeds de dans met een vijftal punten. Kristof was tot dan toe de enige die vlot de korf wist te vinden.

Tijd voor coach Chris om iedereen tot de orde te roepen. Niet zonder effect, want Kristof voegde gelijk nog een aantal driepunters toe aan zijn totaal (goed voor 19 punten in de eerste helft), en in verdediging werden de vijzen aangespannen.

Gevolg: een tussenspurt van jewelste en met een voorsprong van een tiental punten de rust in.

Chris' boodschap was duidelijk blijven hangen. In het derde hield Noël een block - party, en dwongen we Alken op de knieën met een aantal snedige fastbreaks. Dat dit soms gepaard ging met balverlies, namen we er dan maar bij.

Onze voorsprong liep op tot een twintigtal punten.

Concentratieverlies in aanval en verdediging liet Alken toe om geleidelijk aan hun achterstand terug te brengen tot 11 punten. In de laatste minuten wisten we echter de puntjes terug op de i te zetten. Manu mocht op fast-break de eindstand vastleggen op 90-68.

Qua generale repetitie voor de komende wedstrijden tegen Zonhoven, was dit geen wedstrijd om over naar huis te schrijven. Langs de andere kant, dit soort wedstrijden moeten gewoon gewonnen worden. Iedereen weet dat de komende 2 wedstrijden het verdere verloop van dit seizoen zullen bepalen.

Weten we ze te winnen, dan blijven we nog wat langer hangen in het titeldebat. Verliezen betekent dat we vroeg of laat de eerste plaats in de rangschikking zullen moeten afstaan.

punten : jo ph 5, noel 7, silvio 10, dave 14, kristof 25, illya 10, manu 14, miguel 5

In deze topper was Zonhover het best weg (4-11).Kajoba vocht zich terug in de wedstrijd door over te schakelen naan mandefence en kwam dan ook 27-26 voor.
2 minuten voor de rust vond Kippens de weg naar de ring en met 8 punten op rij bracht hij zonhoven voor aan de rust.(32-39).
Het 3 de kwart was Kajoba de baas (23-14) maar het uitvallen van Ilsen (afgevoerd naar het ziekenhuis) was bepalend voor de wedstrijd.
Een aangeslagen Kajoba sputtelde nog effe tegen maar door een sterke Desimpele (20p na rust) kwam Zonhoven 10 punten voor en dat hielden ze tot op het einde.

Faire wedstrijd ( op 1 incident na ) en de naam topper waardig.
Goede leiding van het duo Willekens-Alenteyns.

punten : jo ph 9, noel 3, silvio 3, dave 7 , kristof 9, illya 26 , manu 11 ,jo v 1

Meerdere keren viel er een kloof in de eerste helft, maar niets definitief. Tot halverwege het derde kwart, en onze ploeg plots vuur vatte: een geïnspireerde Dave die een thuiswedstrijd afwerkte (topschutter van de dag met 20 punten), Manu die zijn shot voor de eerste keer dit seizoen afgesteld kreeg (7 op 10 fieldgoals), aangevuld met een aantal bommen van Kristof. Voor Alken er erg in had, keek het op tegen een achterstand van meer dan 20 punten en was de veer definitief gebroken.

Verdedigend moeten we nog onze identiteit (terug)vinden sinds het uitvallen van Noël, maar voor een eerste repetitie was het lang niet slecht. Miguel vulde de leemte in onze zoneverdediging goed in. Brecht greep de aangeboden speelgelegenheid met beide handen en voerde zijn rol perfect uit. En de center van Alken weet nu ook wie Jo V is...

Volgende week gaat het richting Orly...Ongetwijfeld zullen hun juniors weer spelgelegenheid krijgen ten koste van de gebruikelijke spelersgroep, kwestie van Kajoba en de ex-Orlybende een nederlaag aan te kunnen smeren. Aan ons om wakker te zijn op een vroege zondagochtend, en aan Pistolero Pete om zijn trip naar West-Vlaanderen in te ruilen voor het betere werk... ;-)

"De kroniek van een aangekondigde nederlaag...:

Zij (Bilzen) duidelijk afgetraind, wij 2 à 3 weken in vakantiemodus.
Zij met een zo goed als volledige ploeg aan het opwarmen zo'n 3 kwartier voor de wedstrijd, onze opwarming kon maar een 20 minuten voor het startsignaal echt beginnen.

Laat het ons een les wezen...

Een topper win je niet op inzet alleen. Een totale offensieve offday (10 op 68 shots overall) tegen een gemotiveerde tegenstander en titelkandidaat als Bilzen wordt cash betaald. Maken we zelfs maar 40 % van die shots en 70 % van de vrijworpen (30 op 47!!), had de eindafrekening er heel anders uitgezien.

En nog was het dikwijls veel closer dan de eindscore laat vermoeden:
Bilzen liep van bij de start meteen meer dan 10 punten uit, maar verder ook niet. Verdedigend wisten we even de duimschroeven aan te vijzen tot Bilzen onze zoneverdediging met een vlotte passing aan flarden speelde...Er kwam bij hen maar één speler systematisch open, de veteraan in hun midden, Mechname, maar zijn vizier stond op scherp: met opeenvolgende driepunters bracht hij de Bilzerse voorsprong op meer dan 20 punten.

In vorige seizoenen had dit vaak de genadeslag betekend, maar niet dit seizoen. De inzet was er, onbetwistbaar, en de enkele, zeldzame fases waarin we wel de korf vonden maakten dat we in de loop van het 2de en 3de kwart onszelf terug in de wedstrijd brachten. De achterstand van 20 punten werd zo herleid tot een luttele vijftal punten. Het Mechname-festival bereikte echter stilaan zijn hoogtepunt: een aantal driepunters en inside scores extra (op weg naar 33 punten) en Bilzen stond weer op een voorsprong van om en bij de 20 punten.

Nogmaals, inzet genoeg langs onze zijde, en hierdoor wisten we de achterstand opnieuw terug te brengen tot een 8-tal punten. En toen bleek de tank leeg...

Wanneer de afwerking achterwege blijft, betaal je vroeg of laat de prijs voor de verbruikte energie. Een aantal balverliezen en een full court man-to-man die bij gebrek aan energie weinig succes opleverde, gaf Bilzen de kans om de genadeslag uit te delen met een 10-0 tussenspurt.

Game over.

Het was duidelijk dat we onze grote man in het midden misten in verdediging, en dat voor de rest van het seizoen. Desalniettemin, we staan nog steeds bovenaan, maar met nog af te handelen uitwedstrijden tegen Zonhoven en Black Sheep in het vooruitschuit, zijn bijkomende nederlagen geen utopie. De ambitie was de top 3, om die na te leven zullen we dus elke week het onderste uit de kast moeten halen om de overwinning binnen te rijven. See you all at practice next Thursday!"

punten : jo ph. 8, dave 11, kristof 11, illya 15, manu 10, miguel 9, brecht 3, jo v. 1

Een wedstrijd van spelen en laten spelen…

Eens de kloof definitief gemaakt, liet Sint-Truiden ons zonder al te veel problemen de bal rondspelen voor de open shots, en ook langs onze kant was verdedigen niet meer de grootste prioriteit. Het leverde een match op met een hoge score langs beide kanten, wij bereikten voor de eerste keer in een 3-tal seizoenen de century.

Sint-Truiden kwam met een uitgedunde kern (5 man) de eer verdedigen, en zeker in het eerste en een gedeelte van het 2de kwart deden ze dat zeer verdienstelijk.

Het hoge tempo dat we trachtten op te leggen, resulteerde in de eerste 2 kwarten in aardig wat balverliezen. Verdedigend was onze man-to-man ook lang niet strikt genoeg om Sint-Truiden het scoren te beletten, en onze tegenstanders namen de open shots in dank aan.

Het derde kwart was de speeltijd over. Meer verdedigende druk, een 4-tal opeenvolgende fast – breaks van een gemotiveerde Dave, driepunters van Kristof en Miguel, en een voor Sint-Truiden onoverbrugbare kloof van meer dan 20 punten verschil stond op het scorebord.

Van dan af ging het rustig over een weer. Een scoreloze periode van Kajoba liet Sint-Truiden toe om eventjes te knagen aan de achterstand. Niet voor lang…

In de laatste 4 minuten zetten we de puntjes op de i. Bijkomende driepunters van Kristof en opeenvolgende scores van Jo Ph. leveren de century en een voorsprong van meer dan 30 punten op.

Faire wedstrijd, 7 van de 9 spelers in de dubbele cijfers, meer kan je niet wensen.

Volgende week in Genk onze verdedigende intensiteit wat opkrikken, en dan zien we wel wat het oplevert.

punten : jo ph.12, silvio 11, dave 23, kristof 17, illya 10, manu 10, miguel 13, brecht 3, jo v. 7

Een zoneverdediging die naam niet eens waardig, en een gemotiveerde tegenstander, meer reden hoeven er niet te zijn om een achterstand van 12-0 te verklaren binnen de 3 minuten. Een geluk dat Dave tijdens het eerste kwart voortborduurde op zijn wedstrijd tegen Sint-Truiden, of de kuil die we voor onszelf aan het graven waren, was een afgrond geweest.

Genk domineerde de rebound, Illya en Miguel slaagden er niet in om de jonge center van Genk uit de box te houden. Onze tegenstander ging er zowaar even van zweven met flink wat gemuil richting onze bank tot gevolg.

De inbreng van Manu en Brecht bracht extra verdedigende punch in de ploeg. De bal circuleerde als nooit tevoren en dat leverde open shots op. Genk moest even de wet van de sterkste ondergaan en bij de rust stonden we zowaar op voorsprong.

Dachten we toen dat het Genkse varkentje al gewassen was?

Verkeerd gedacht, dan.

Halverwege het derde kwart bleek onze man-to-man kaas met gaten. Onbetwiste lay-ups voor Genk, te weinig coaching in verdediging en aanvallende onmacht.

Genk profiteerde maximaal.

In het 4de kwart was het hek helemaal van de dam. Genk miste niets meer, en liep uit om nooit meer om te kijken. Een mens vraagt zich af wat ze daar onderaan de rangschikking staan te doen.

Hopelijk brengen we het er tegen Zonhoven beter vanaf.

Een gemiste kans...

Een onmondig 4de kwart, en diverse open shots en inleggers die werden gemist over de gehele wedstrijd, wegen zwaar door in de eindafrekening.

We spelen duidelijk niet meer op het niveau van in de heenronde.

Nochtans kunnen we moeilijk stellen dat we een slechte wedstrijd hebben gespeeld. Voor driekwart van de wedstrijd liep het best wel goed, alleen kunnen we het niet meer afmaken.

Zonhoven schoot het beste uit de startblokken via Kippens (quasi al zijn punten scoorde hij in het eerste kwart). Het duurde even voor onze motor op toerental kwam. Coach Chris reageerde: een box and one op Kippens. Silvio nam diens bewaking met verve op zich, en de Zonhovense aanval viel geleidelijk aan stil.

Met collectief basketball gingen we over Zonhoven heen om te gaan rusten met enkele punten voorsprong.

Het derde kwart ging zo mogelijk nog beter. Zonhoven bleef problemen kennen tegen de box and one - verdediging. Manu bleef de ring opzoeken, en werd daarbij regelmatig foutief afgestopt. Onze maximale voorsprong bedroeg 9 punten.

Stilletjes aan begon onze tegenstander dan toch de weg te vinden doorheen onze box and one. Hun spelverdeler, in de eerste helft nagenoeg onzichtbaar, vlamt nu wel op regelmatige tijdstippen een driepunter binnen, Liekhus trok onderin de aandacht naar zich toe om dan de vrije speler te vinden, en voor we er eigenlijk erg in hadden, stonden de bordjes weer zo goed als op gelijke hoogte.

De inleggers die we tot dan toe hadden laten liggen, en niet van de minste, braken ons plots zuur op. In het 4de kwart moeten we de rol lossen. Quasi elk open shot werd gemist, daar waar Zonhoven de korf bleef vinden. Hun voorsprong bleek definitief.

Enkele lay-ups meer, misschien een extra driepunter van Kristof, en dit verslag had er heel anders uitgezien.

Het was al beter dan tegen Genk, maar het zal nog veel beter moeten, willen we bovenaan blijven staan in die rangschikking.

Gevochten voor wat we waard waren en gesneuveld op de eindmeet. Het was niet altijd even mooi, op het veld bleek de uitvoering van wat er gevraagd werd door de coach niet altijd evident, maar jongens, spannender kan je een slotfase van een wedstrijd niet krijgen…

Op zo’n 2 minuten van het einde nog een 8-tal punten in het krijt staan, om dan mits een verre bom van Dave, een lucky bounce – driepunter van Kristof, en een opeenvolgende steal en ijskoude driepunter van Jo Ph. plots weer op 1 punt van Hades te komen…

Vrijworpen zouden de beslissing brengen. Hades bleef koel onder de druk, en stond zo’n 20 seconden voor tijd terug 3 punten voor. De volgende aanval werd Kristof foutief afgestopt op een driepuntpoging. Bibbergeld betalen aan de vrijworplijn: de eerste 2 vliegen vlot binnen, de laatste miste helaas doel. Het reboundduel voor de gemiste vrijworp leverde ons echter nog een inworp op. De bal gaat richting Jo Ph. onder de ring, die echter letterlijk werd vastgehouden bij de shotpoging. Het fluitsignaal bleef jammer genoeg achterwege…

Een wedstrijd met veel heimelijke, maar ook duidelijke niet – gefloten fouten vanwege Hades, een spelletje dat wij in de 2de helft ook (toegegeven) zijn gaan meespelen, en dat ons terug in de wedstrijd bracht.

Wederom lieten we te veel inleggers onbenut die ons zuur hebben opgebroken in het eindresultaat. Tel daarbij de onrust in aanval, en het hoeft niet te verbazen dat we niet konden weglopen van onze tegenstander.

Halverwege het derde kwart – na 4 minuten zonder score – slaat de diesel een beetje aan. Manu kon af en toe tegenscoren, en bleef foutloos van op de vrijworplijn, Illya bleef proberen onder de korf en ook Kristof bleef de aangeboden shots nemen, maar zoals bij iedereen, slechts met wisselend succes.

Hades leek af te steven op een rustige einde van de wedstrijd, maar 2 minuten kunnen blijkbaar een wereld van verschil maken….De overwinning nog meegraaien lukte jammer genoeg net niet.

Volgende week richting Black Sheep…

Onbegonnen werk...! Wanneer Black Sheep uit zijn reservoir van spelers uit de hogere provinciale en sommige ex-nationale reeksen gaat putten voor een wedstrijd in derde provinciale, mag je er op voorhand een kruis overmaken. Het was duidelijk dat we in de eerste helft eventjes mochten meedoen, maar dat daarna ze daarna wel eventjes de puntjes op de i zouden zetten. En zo geschiedde... Van bij de start van het derde kwart stonden alle grote kanonnen op het veld, en kregen we een driepunterfestival te slikken. Een achterstand van 10 à 12 punten bij de rust, werd zo in een mum van tijd opgetrokken tot 25 à 30 punten.

Daarna mochten hun iets mindere goden terug aan de bak, en wisten we nog wat aan de achterstand te knagen.

Wat spelers als Peter Hayen en Hoogmartens in derde provinciale zo nodig in derde provinciale te zoeken hebben, mag Joost weten...(als ie het al weet). Dat ze een sterk Black Sheep zo goed als ongenaakbaar maken, hoeft geen betoog.

In het eerste kwart ging het goed over en weer. Black Sheep stond onder impuls van Peter Hayen meestal wel voor, maar ons afschudden lukte niet meteen. Kristof pompte een paar verre driepunters binnen tot verbazing van zijn rechtstreekse tegenstander. Dat werd niet zo gesmaakt door Black Sheep, en leverde Kristof van bij de start van het 2de kwart meteen een aggressieve double-teaming op via Peter Hayen en co. Onze achterstand bij de rust was echter nog steeds beperkt tot een tiental punten.

"Schluss damitt" moeten ze bij Black Sheep gedacht hebben. Het derde kwart speelden ze onze zoneverdediging systematisch uit verband, en quasi elk open shot, hoofdzakelijk aan de driepunterlijn, werd meedogenloos binnen geknald, zodat het 4de kwart een maat voor niets werd.

Niet een wedstrijd die we meteen moesten winnen, maar een goed gevoel kan je er moeilijk aan over houden...

Laten we met de spelers die ons nog resten trachten de laatste wedstrijden tegen Lommel en Orly nog winnend af te sluiten, zodat we ons seizoen nog enigzins met een positieve noot kunnen afsluiten. De kelk zal in elk geval tot de bodem moeten worden geledigd.

punten :

Onze meest complete wedstrijd van dit seizoen...

Mocht Lommel al enige hoop hebben gekoesterd op een eventuele overwinning, dan mochten ze die al snel opbergen. Geen spaander werd heel gelaten van onze tegenstander in het eerste kwart. Veel inzet en een goede coaching maakte onze zoneverdediging quasi ongenaakbaar. Een onmondig Lommel slaagde er maar zelden in om een openstaande man te vinden. Tel daarbij een ontketende aanval, met Dave als diepe spits op de counter, en een tussenscore na het eerste kwart van 29-6 (!) hoeft niet eens te verbazen.

De kloof stond op het bord, met slechts 1 reservespeler op de bank (Druk ik me zo correct uit, Bene? ;-), moesten we onze inspanningen uit het voorgaande kwart bekopen in het 2de. Lommel voelde aan dat de intensiteit in verdediging en aanval naar beneden ging, en rook eventjes zijn kans. Ze schakelden zowaar ook over naar een zoneverdediging, en de omschakeling had een positief effect. Onze shots vielen even niet meer, en ook in verdediging lieten we nu steken vallen. Slechts 9 punten gescoord, maar toch nog een comfortabele voorsprong van 15 punten op het scorebord.

In de 2de helft werd Lommel definitief afgevoerd richting slachtbank. 6 à 7 opeenvolgende driepunters en de voorsprong ging met een ruk omhoog richting dertiger. Manu herboren, Kristof vanop driepuntafstand, en het triumviraat van Jo, Brecht en Illya die de borden bleven schoonvegen, het was te veel voor dit Lommel om te verwerken.

De hoofdjes gingen definitief naar beneden bij onze tegenstander, en Bene legde de eindscore van quasi 40 punten verschil vast vanop de vrijworplijn.

Kunnen we de resterende wedstrijden met dezelfde intensiteit aanpakken, wacht ons nog een leuk seizoenseinde.

Tijd voor een bekentenis:
Gezien we de voorbije 2 seizoenen een moeilijke start kenden, was dit ook een zorg voor het huidige.
De motivatie moest optimaal zijn, de wil om te winnen onmiddelijk aanwezig, ook al waren we misschien basketball - technisch nog niet op het niveau (gezien de povere resultaten in de oefenwedstrijden) dat we zouden willen.

Een onwetende Dave was de inspiratiebron.
Vermits zoveel onder ons aanwezig zijn op het TIB - forum, was dit het middel bij uitstek: een anonieme identiteit, liefst de meest onnozele naam die te bedenken viel en wat schrijffouten hier en daar als dekmantel, een binnenkomer die kon tellen ("Kajoba is gewoon te oud"), en de stoom kwam bij enkelen al uit de oren.

Zelden zo zitten grinniken als tijdens de training voorafgaand op en tijdens de wedstrijd tegen Orly, en ook de daaropvolgende wedstrijden die we elke keer winnend afsloten. (Waarbij ik niet de eer voor onze feilloze heenronde wil opstrijken, maar qua extra motivatie zat het wel snor)

Sommigen hadden me misschien door, anderen totaal niet, buiten Noël en onze afgevaardigde was niemand op de hoogte.
In elk geval, elk verhaal heeft zijn einde, de komedie heeft lang genoeg geduurd en is ook totaal niet meer nodig.
Voor wie het niet gelooft, is het password voor TIB beschikbaar. Dan kan iemand anders eens die prono's verder zetten. ;-)

Kajoeba rules!

CU komende zondag in de Alverberg,

Donkere Danny aka DonnieDarko

Na de onthullingen van de voorbije week moest de motivatie er vanzelf zijn, al is dat voor een wedstrijd tegen Orly nooit een probleem, gezien het verleden van Illya, Dave en Miguel. Bovendien konden we met een overwinning plots ook nog de derde plaats in de rangschikking claimen door het onverwachte verlies van Zonhoven in Sint-Truiden.

Het vroege aanvangsuur op een zonnige ochtend was de enige spelbreker, uitgezonderd voor Dave, die als een speer uit de startblokken schoot.

Een vroege kloof van een zeven- tot tiental punten bleef de gehele eerste helft op het scorebord. Weglopen van Orly was er niet bij, daarvoor vielen er te veel gaten in onze verdediging, en was onze aanval te sloom.

Jammerlijk feit was het uitvallen van Dave in het 2de kwart, een voetblessure die hem vermoedelijk aan de kant zal houden voor de play-offs.

Het was wel duidelijk dat het beter moest in de 2de helft. De duimschroeven werden hard aangespannen in verdediging, en dat leverde een aantal fast – breaks op. Iedereen die in de eerste helft op sukkel was, vond zijn shooting touch terug, en Orly moest lijdzaam ondergaan. Al moeten we eerlijkheidshalve toegeven dat ze aardig meewerkten. Een fiks aantal loopfouten leverden ons regelmatig balbezit op. De voorsprong groeide aan tot een dertigtal punten.

Zo goed als het derde kwart was, zo snel sloeg het om in het vierde. De eerste vier minuten waren niet om aan te zien, met veelvuldig balverlies en gemiste shots. Daarna liep het weer wat beter, maar Orly had wel van de gelegenheid gebruik gemaakt om aan de voorsprong te knabbelen. De dubbele cijfers bleven evenwel op het bord.

Nu een lange pauze van 3 weken zonder wedstrijd. Hopelijk voldoende om een aantal blessures te laten genezen, en uitgerust de play-offs aan te vatten. Tegen volgende week kennen we onze tegenstanders.

Achteraf bekeken hebben we wat pech met onze loting. Lummen en Jong Bree waarvan de laatste naam al aangeeft wat we tegen krijgen. Jonge ploegen, met strikte dekking in verdediging. Niet dat we er niet mee om kunnen, maar het zijn niet onze meest geliefde tegenstanders. Tel daarbij nog 2 jonge scheidsrechters die de rechte lijn in hun calls nog moeten zoeken, en voor de openingswedstrijd tegen Lummen was het meteen prijs: een nederlaag van om en bij de 25 punten. Leuke binnenkomer in de play-offs.

De cijfers laten het niet blijken, maar voor het overgrote deel van de wedstrijd bleef de achterstand op het scorebord beperkt tot een 10-tal punten. Pas in de laatste 3 minuten, toen we de kloof onder tijdsdruk probeerden te dichten, wist Lummen te profiteren op tegenaanval.

Ons eerste kwart was prima. Manu, Illya en Jo Ph. vonden met de regelmaat van de klok de korf. Lummen zowaar op 10 punten achterstand. Daarna begon hun aanval te draaien, en kwam het sterkste punt van Lummen tot uiting: shots op halve en driepuntafstand, of het nu via het bord gaat of niet, binnen vallen doen ze toch. In het eerste kwart kregen we er al een stuk of 4 driepunters om de oren, en dat was nog maar het begin.

In het 2de kwart maakten ze de kloof, mede dankzij de jongens in het grijs. Bleven enkele fouten aan de ene kant ongestraft, werden ze aan onze kant wel gefloten. Protest leverde coach Chris een technische op, en voor de eerste keer een 10-puntenkloof op het bord. 13 punten achter aan de rust.

In de 2de helft geraakt Manu onder stoom, en we komen zowaar terug tot een acht – à tiental punten, tot de scheidsrechters er weer anders over beslisten. Manu werd verplicht vervangen wegens een kleine (bloedende) schram op de hand. Weg was het ritme, en Lummen bracht de kloof weer boven de tien punten.

In een poging om op gelijke hoogte te komen begonnen we wat meer te forceren, met (foutloze?) steals en tegenaanvallen voor Lummen tot gevolg. Hun shotpercentage leunde tegen dan weer tegen de 70% aan, en het verhaal was uit.

Verdiende overwinning voor Lummen, een ploeg waarvan iedereen van achter de driepuntlijn raak schiet. Een les om te onthouden voor de terugwedstrijd.